Vorig jaar was ik één van de vele deelnemers aan Gluren bij de buren in Beesel. Voordat het gluren daadwerkelijk begon, kwam ik daar onverwacht een oud-klasgenoot tegen. We hadden elkaar meer dan 35 jaar niet gezien of gesproken. Een bijzondere ontmoeting, die uiteindelijk een heel ander vervolg zou krijgen dan ik op dat moment had kunnen bedenken.

Die hernieuwde kennismaking leidde er namelijk toe dat ik begin dit jaar werd benaderd met de vraag of ik ervoor openstond om actief mee te doen binnen het bestuur van de Heemkundevereniging. Ik wilde de vereniging eerst wat beter leren kennen en heb daarom een aantal maanden als toehoorder de bestuursvergaderingen bijgewoond.

Dat beviel me goed. Ik kreeg een steeds beter beeld van de vereniging, de mensen die zich ervoor inzetten en vooral van de grote betrokkenheid waarmee dat gebeurt. Na een aantal maanden kwam vervolgens de vraag: “Zou je er eens over willen nadenken om voorzitter te worden?”

En zo is het geschied.
Mijn naam is Con van der Sterren. Ik ben geboren in 1965 en opgegroeid in Reuver. Samen met mijn man Paul woon ik inmiddels al 32 jaar in Beesel. Onze twee dochters zijn inmiddels het huis uit. We hebben een hond en in onze vrije tijd maken we samen heel wat kilometers in Beesel en Reuver.
In het dagelijks leven werk ik als administratief medewerkster bij een transportbedrijf. Een baan waarin nauwkeurigheid, contact met mensen en goed samenwerken belangrijk zijn. Ook in mijn vrije tijd vind ik het prettig om met mensen bezig te zijn en samen iets te ondernemen. Misschien is dat ook wel één van de redenen waarom de stap naar het bestuur van de Heemkundevereniging voor mij zo vanzelfsprekend voelde.

Natuurlijk had ik van Heemkundevereniging Maas-en Swalmdal gehoord. De vereniging is een begrip in de regio. Maar eerlijk gezegd had ik van tevoren geen idee wat er allemaal bij komt kijken.
De afgelopen maanden heb ik daar inmiddels een veel beter beeld van gekregen. Ik heb ervaren hoeveel kennis, enthousiasme en inzet er binnen de vereniging aanwezig is. Tegelijkertijd heb ik gemerkt hoe belangrijk het is om de geschiedenis en het erfgoed van onze regio levend te houden en door te geven aan volgende generaties.

Soms loopt het leven nu eenmaal een verrassende route. En soms leidt een toevallige ontmoeting tot iets waar je vooraf nooit bij stil had gestaan. Dat ik nu voorzitter mag zijn, voelt daarom als een mooie en bijzondere stap.
Ik kijk er in ieder geval met veel enthousiasme naar uit om samen met het bestuur, de vrijwilligers en alle betrokken leden verder te bouwen aan deze vereniging. Een vereniging waar ruimte is voor kennis en geschiedenis, maar zeker ook voor ontmoeting, verhalen en gezelligheid.

Want uiteindelijk zijn het de mensen die de geschiedenis maken én de verhalen die ervoor zorgen dat we die geschiedenis blijven herinneren.